ناباروری یکی از مهمترین مسائل بهداشت عمومی محسوب می شود و حدود 15 درصد از زوج های بارور را تحت تاثیر قرار می دهد. مرد ها در حدود 40 تا 50 درصد موارد، درگیر ناباروری هستند. از رایج ترین دلایل ناباروری، واریکوسل است که در یک مطالعه اروپایی درصد قابل توجهی از مردان نابارور را تحت تاثیر قرار می دهد. اگر چه بسیاری از مطالعات نشان دهنده بهبود افزایش تعداد اسپرم و کیفیت اسپرم مردانی که تحت عمل جراحی برای ناباروری مربوط به واریکوسل بوده اند، می باشد اما اینکه آیا جراحی واریکوسل در افزایش میزان حاملگی موثر است یا خیر هنوز تا حدودی بحث برانگیز است.

شروع درمان واریکوسل در قرن 19 و 20

گزارشات مربوط به حضور واریكوسل در بیضه ها به یک قرن گذشته برمی گردد، زمانی كه درمانگر یونانی سلزوس اشاره كرد: “رگ ها بر روی بیضه متورم و پیچیده می شوند كه سبب کوچک تر شدن آن نسبت به بیضه دیگر خواهد شد، چرا كه ​​تغذیه آن معیوب شده است.” کلید بیان این موضوع که واریکوسل ممکن است منجر به ناباروری شود، بین پایان قرن 19 و آغاز قرن بیستم زده شد و جراحی واریکوسل برای بهبود کیفیت اسپرم انجام شد. در سال 1952 برای اولین بار گزارش شد که جراحی واریکوسل در یک مرد مبتلا به azoospermia  منجر به افزایش غلظت اسپرم (106 میلی لیتر) و بارداری خود به خودی شده است. از آن زمان، بسیاری از مطالعات بر روی رویکرد تشخیصی و درمانی واریکوسل برای اهداف باروری متمرکز شده است، این واقعیت که واریکوسل یک مشکل رایج در مردان نابارور است، نشان می دهد که می تواند از جمله علت های اصلی ناباروری باشد چون وجود این اختلال در آن ها یک یافته مکرر بوده که در کیس های متفاوتی مشاهده شده است.

چگونه واریکوسل بر روی باروری تأثیر می گذارد؟

در بسیاری از مطالعات، در مردان نابارور که به واریکوسل مبتلا هستند، کیفیت اسپرم کمتری وجود دارد. این اثرات شامل کاهش تعداد اسپرم، تحرک و مورفولوژی است. برخی از محققان همچنین واریکوسل را به کاهش عملکرد اسپرم پیوند داده اند، به این معنی که با وجود تعداد طبیعی، تحرک و مورفولوژی، اسپرم هنوز قادر به بارور کردن تخمک نیست. با این حال، توضیح دقیق فیزیولوژیکی مبنی بر اینکه واریکوسل مانع از باروری مردان است، تا حدی بحث انگیز است که در مورد آن چندین نظریه برجسته وجود دارد:

هیپرترمی (Hyperthermia)

رگ ها کمک می کنند که اسکروتوم (کیسه بیضه) را چند درجه زیر دمای طبیعی بدن نگه دارند، که برای تولید اسپرم مناسب ضروری است. اگر عملکرد ورید دچار اختلال شود، مبدل حرارتی از دست می رود و دمای آن می تواند افزایش یابد.

فشار خون (Venous pressure)

واریکوسل ممکن است فشار خون را در رگ ها افزایش دهد. فشار افزایش می تواند فرآیند های متابولیک داخل بیضه ها را مهار کند و همچنین باعث تخریب عروق از ناحیه می شود که می تواند منجر به تجمع سموم در منطقه شود.

عدم تعادل هورمون (Hormone imbalance)

بسیاری از مطالعات واریکوسل را به سطح پایین تستوسترون مرتبط کرده است. این یافته نشان می دهد که این شرایط ممکن است بر سلول های Leydig در بیضه ها، که مسئول تولید تستوسترون هستند، تاثیر بگذارد.

گونه های اکسیژن واکنشی (Reactive oxygen species)

تولید گونه های اکسیژن واکنشی (ROS) برای عملکرد مناسب اسپرم حیاتی است. با این حال، فراوانی ROS می تواند تحرک و مورفولوژی اسپرم را مختل کند. سطوح بالای ROS در منی در مردانی که به واریکوسل دچار شده اند، یافت شده است.
تفاوت های فردی در اندازه، شکل، تعداد و محل واریکوسل، و همچنین تفاوت در تأثیر واریکوسل بر روی جنبه های کیفیت اسپرم، ممکن است بر تصمیم گیری و نتایج درمان تاثیر بگذارد. علاوه بر این، برخی از جراحان از تکنیک های خاصی استفاده می کنند، بنابراین برای انتخاب بهترین روش درمانی با پزشک خود گفتگو کنید. به عنوان یک فرد بالغ، با در نظر گرفتن نوع درمان واریکوسل برای هدف بهبود باروری، ایده خوبی است که با دکتر خود به طور مفصل مشورت نمایید تا به نتایجی عالی در مقایسه با کیفیت اولیه اسپرم، و هر آزمایش دیگری که پزشک شما در تشخیص و ارزیابی تعیین کرده است، دست یابید.